یادداشت‌های روزانه اسماعیل اصلانی دیرانلو

در جستجوی زمان از دست رفته
بایگانی
آخرین مطالب
پربیننده ترین مطالب

https://mathpresso.wordpress.com

درس ریاضی عمومی چیزی نیست که کسی آن را تجربه نکرده باشد. مگر دانشجویان رشته‌های زبان خارجه یا حقوق یا ادبیات یا چنین رشته‌هایی. ولی بقیه‌ی دانشجویان دانشگاه، اعم از علوم پایه، فنی مهندسی، کشاورزی و بهداشت، اقتصاد، مدیریت، حسابداری و حتی جامعه‌شناسی و روانشناسی حتماً یکی دو درس در این زمینه داشته‌اند. محتوای ریاضیات عمومی بسته به رشته‌ی تحصیلی، چیزهایی مختلفی می‌تواند باشد. ولی هر چه باشد در یک نگاه ساده، هر درس ریاضی عمومی بر مبنای گلچینی از مباحثی نوشته شده است که در رشته ریاضیات به نام ریاضیات 1 و 2 و 3 و به ارزش هر کدام 4 واحد تدریس می‌شود. به دیگر عبارت، هر درس ریاضی عمومی زیر مجموعه‌ای از این مباحث است. مسأله‌ای که در اینجا رخ می‌دهد این است که با اینکه قرار شده است کتابِ کم حجم‌تر و طبیعتاً راحت‌تری تألیف شود، که صرفاً نیازهای علمی همان دانشجو برطرف شود و از ارائه مطالب دامنه‌دار پرهیز شود، اما در نهایت شما به عنوان مدرس تقریباً مباحث یکسانی را درس می‌دهید! چرا؟ چون مباحث ریاضیات به مانند حلقه‌های یک زنجیر به هم متصل هستند. حذف فیزیکی مثال‌ها و توضیحات و کم‌تر کردن تعداد کاغذهای یک کتاب آن را راحت تر نمی‌کند. چه باید کرد؟ ظاهراً اینطور است که دانشجوی اقتصاد و دانشجوی ریاضی محض نیازهای کاملاً متفاوتی دارند. و لذا آنچه که باید اساس تألیف یک کتاب قرار بگیرد، باید نیاز علمی دانشجوی همان رشته در گسترده‌ترین حالت آن باشد. این که عده‌ای تنبل هستند و به اصطلاح ترمز دستی را می‌کشند و نظام آموزشی را وادار به عقب نشینی می‌کنند، یا اینکه استدلال‌های ساده‌لوحانه‌ای مانند اینکه ریاضیات هیچ کاربردی ندارد و به درد من نمی‌خورد و قس علیهذا ... همه و همه فقط توجیه فردی برای کم کاری و بی انگیزگی است. کتاب درسی بر مبنای انگیزه و نیاز کم اراده‌ترین دانشجوی کلاس نوشته نمی‌شود. بلکه باید بر مبنای نیاز واقعیِ علمی آن رشته کتاب را نگاشت. با این نگاه من فکر نمی‌کنم که اصلاً معنی داشته باشد که کتاب‌های متفاوتی به دانشجویان سه ترم اول هر رشته‌ای آموزش داده شود. در نهایت همه‌ی ما به یک میزان حسابان در حد کتاب توماس نیاز خواهیم داشت. پس بهتر است همان کتاب را در همان سه جلدش و به ارزش هر جلد 4 واحد به همه‌ی رشته‌ها آموزش داد. کسی که کند است باید سریع‌تر حرکت کند، نه اینکه چرخ نظام آموزشی را کند کند.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۱ بهمن ۹۷ ، ۰۴:۲۲
اسماعیل اصلانی دیرانلو